امروز

چهارشنبه, ۲۲ آذر , ۱۳۹۶

  ساعت

۲۲:۱۰ بعد از ظهر

سایز متن   /

لاهیجان گردی نونهالان باشگاه کیامیدان – شنبه هفتم امرداد ماه ۱۳۹۶

 

امکان دیدار از هیچ خانه تاریخی لاهیجان، جز به مدد ارتباطات دوستانه ممکن نیست؛ حمام گلشن پس از جنجال رسانه ای پذیرای هیچ گردشگری نیست؛ منار و حوضخانه کهنه مسجد اکبریه در حال تعمیر است و نشد که بچه ­ها از فراز آن لاهیجانِ کهنه را ببینند؛‌ سر و صدای ناشی از شور و شعف نونهالان کیامیدان ساکنین ناآشنای بافت تاریخی لاهیجان با گردشگر را کلافه، عصبی و حسابی معترض کرده بود و جز آن کلی پدیده های نامأنوس دیگر البته ممکن است هر گردشگر گذری را از خیر تماشای این شهرِ در حال ویرانی اما بسیار جذاب منصرف کند؛ لاهیجان گردیِ نونهالان کیامیدان چندان وابسته به این پدیده ها نیست. امروز آنقدر در بافت قدیم لاهیجان بالا و پایین رفتیم تا سوزش آفتاب و خستگی در سایۀ ایوان خان­کلانتر تکیه پیرعلی گابنه بعد از تماشای انبرونیِ خانه محمدآقا کریم مجابمان کرد بهتر است گردش را به پایان برسانیم.

در ایوان شمالی چهارپادشاه آشنایی با فیلپاها و کلیات نقاشی دیواری و رازهای مگوی این آثار، درخت زندگی و کاشی های قاجاریِ ازاره این ایوان بچه ها را کیفور می کند و وقتی ارتباطش با لوگوی باشگاه که بر سینۀ پیراهن فوتسال آموزان نقش بسته است کشف می شود این لذت رنگ غرور می گیرد …

میدانکوچه با آن همه خانه های خشتیِ در حال ویرانی و خالی از سکنه، سیر سقوط بافت قدیم به بافت فرسوده را به روشنی برای گردشگران کم سن و سال روشن ساخت. قفل هایی که بر درب و پنجره خانه های این منطقه زده شده بود مجوزی بود برای تجربه لذت کوبیدن کوبه های تاریخی و زنگ زدن و فرار کردن! تنها کار بدی که امروز همه مان دست جمعی کردیم و کلی هم خندیدیم!

ایستادن بر ایوان غربی آقا سید ابراهیم و متکی بودن به دستک تکائل های نوستالوژیک این بقعه در کوچه اکبریه؛ نشستن بر پیرنشین خانه های تاریخیِ دوزنده، ضیاءظریفی، زرعیان و …؛ معصومانه ایستادن پای دیوارهای خشتیِ در حال ریزش میدانکوچه و عکس یادگاری گرفتن با تنها کتابخانه خشتیِ ‌باقیمانده در بافت قدیم لاهیجان و … الخ خاطره های یک روز فراموش نشدنی با عنوان اردوی لاهیجان گردی بود. کلی ضدخاطره های دوست داشتنی هم برای خودمان ماند که عمری دلخوش به آن خواهیم بود مثل افسوس یکی از بچه ها از نیاوردن حوله بلندش! وقتی شنید ممکن است از حمام گلشن هم بازدید کنیم! یا قلمبند بستن یکی از پسرها با این توجیه که شما ـ مربیان باشگاه ـ گفتین همیشه قلمبند ببندین و …

پروژه لاهیجان گردی باشگاه کیامیدان جنبه انتزاعی / نمایشی ندارد! بخشی از پروسه رشد فوتسال آموزان وابسته به شناخت و تعمیق ادراک محیطی آنان است. پای تعصب یا دیدگاه های شوونیستی هم در میان نیست؛ پای یک باور درمیان است: not man for futsal, but futsal for man . این باوری ست که البته امیدواریم نسل آتی فوتسال لاهیجان را در برابر پدیده های نامأنوس محیطی ایمن سازد.

تصاویر بیشتر اینجا

 

 

 

 

 

 

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

Translate(زبان) »
قالب قالب پوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته دانا ارتباطات لاهیج